Het maithuna project situeert zich rond een reeks erotische rots sculpturen en bas-reliêfs van Indiaanse tempels waarvan de oorsprong zich zo vroeg als de 10de eeuw situeert. De sculpturen zijn hoofdzakelijk gewijd aan de tantristische praktijk van de sexuele activiteit voor spirituele reden. De juste betekenis van deze sculpturen werden niet met klaarheid omschreven en kan verschillen volgens de context die kan verbonden worden aan vruchtbaarheid, tantrische rituelen of de evocatie van de de binding van de individuele ziel en de goddelijkheid. Iedere allusie tot pornografie of onnatuurlijk sexueel gedrag moet hierdoor vermeden worden.

1234

Maithuna is het Sanskriete woord voor unie. De maithuna is de yogische sexuele unie. Dit betekent de daad welke twee of meerdere dingen verenigt in een staat van spirituele unie tot het bekomen van harmonie. Het is de eenheid die één wordt vanaf twee, een ontsnapping aan het systeem van dualiteit waarin we leven. De mythe waarbij het orgasme het toppunt van de sexuele belevenis uitmaakt, werkt verstorend in een spiritueel sexueel leven. De maithuna kan leiden tot belevenissen waar bij vergelijking met de momenten van de evolutie van het leven in al zijn facetten het orgasme kortstondig en bleek overkomt. De maithuna wordt in het Westen soms betiteld als kerraza of dianisme en yab-yum in Tibet. Het is een ware vorm van meditatie.

56714

De orotypie techniek verzacht de erotische scenes terwijl de goudtoon de spirituele sfeer van tantrische rituelen in de hand werkt en de spectator toelaat de liefdestaferelen in een perspectief van vreedzaam erotisme te aanschouwen. Als alternatief proces afgeleid van de historische orotone werd de orotypie sinds 1968 geêxperimenteerd door Roger Kockaerts. Bij het begin van de 20ste eeuw bestond een orotone foto uit een positief zilvergelatine beeld op een glasplaat waarachter een goud medium aangebracht werd. Het geheel werd verzegeld in een houten kader. Onder specifieke verlichting glinstert de orotone als een louter gouden object.

89 10

Bij de meer recente orotypie wordt gebruik gemaakt van een chemisch inerte polyesterfilm waaarop een zilvergelatine emulsie, in plaats van de traditionele fotografische glasplaat. Het positieve beeld wordt behandeld volgens de standaard conserveringstechnieken. De goudtoon wordt bekomen door middel van een verguldingsmedium op basis van bronspoeder. De orotypie wordt permanent gemonteerd op een 100% cellulose papierdrager.

11 12 13

De orotypieën, van verschillende afmetingen, zijn gemonteerd op 100% cellulosepapier van 250 g/m2, formaat 32x41,5 cm