De basis van het systeem is het vierkant en zijn verdelingen door midel van schuine en haakse lijnen.

De structuren in kwestie zijn rechtlijnig en op basis van configuraties binnenin het vierkant waardoor een rooster ontstaat en waarvan het aantal elementen en hun plaats bepaald worden door een computerprogramma met willekeurige getallen, gekoppeld aan de structurele elementen van het basisvierkant.

Dit structuurtype werd uitvoerig beschreven in het tijdschrift Leonardo en waarvan de tekst terug gevonden wordt op het web onder:

"JSTOR: Computer Graphics: Grid Structures"

http://links.jstor.org/sici?sici=0024-094X(197821)11%3A2%3C118%3ACGGS%3E2.0.CO%3B2-F

Min of meer dichte roosters worden voorgesteld als zwarte lijntekeningen op een witte achtergrond of door witte, negatieve, lijnen op een zwart vlak. Dit gebeurt door middel van de computer printout of door fotografische transpositie.

De zo bekomen roosterstructuren kunnen geprogrammeerd worden om een toeval effect op te wekken dat eveneens een specifieke symboliek kan bevatten.

In tegenstelling tot de legendarische snelheid waarmee de computer ontelbare voorbeelden van pseudo-willekeurige composities kan opwekken, worden enkele composities manueel geschilderd op verschillende dragers zoals canvas of plexiglas. Dit laat toe afstand te nemen van de machine en de onpersoonlijkheid dewelke deze suggereert en opdringt.

Rasterschilderij op wit plexiglas, 120x200cm, 1983

 

combinatie raster - permutabel, handgeschilderd op wit plexiglas 2x80x120cm, 1983

PERMUTABELS