een narratief conceptueel project
Een verzameling historische glasplaten van anonieme auteurs, verworpen door hun originele makers en /of eigenaars wegens hun staat van verval, wordt gerecycleerd door ze op een luxepapier af te drukken met het platina-palladiumprocédé.
Het artistiek concept beoogt de objecten in kwestie te doen afwijken van hun originele betekenis door gebruikmaking van het surrealistisch karakter van de beschadigingen en in combinatie met hun sofistische voorstelling en zo de gelegenheid te scheppen van een nieuw bestaan als kunstobject.
De glasplaten van verschillende afmetingen, soms gebarsten of gebroken, zijn zeer aangetast door afbraakfenomenen zoals hoge vochtigheid, warmte of diverse mechanische en chemische beschadiging waarvan de oorzaak onbekend blijft. Alhoewel hun slechte staat geen ware restauratiebehandeling toelaat, blijven ze nochthans belangrijke studieobjecten in verband met conservatie-restauratie.
De opnamen vertonen hoofdzakelijk anonieme personen of groepen van personen hetgeen een hoge tolerantie van de respectieve onderwerpen ten opzichte van hun voorstellingswijze in de eindprint toelaat.
Het gebruikte drukprocédé, de platina-palladiumdruk, gekend zijnde als één van de meest boeiende uit de fotogeschiedenis, dank zij zijn uitgebreid grijswaardebereik en zijn voorbeeldige stabiliteit, staat diametraal in oppositie tegenover de vergevorderde staat van verval van de platen wat een compleet verschillende context opwekt.
Men kan aannemen dat in zijn artistiek concept dit afwijkingsproces in eindanalyse in feite niet ver verwijderd is van een gesublimeerde restauratiemethode van de beeldinhoud van de verworpen glasplaten.
december 2005
artikel in werf 1swf
http://www.photoq.nl
"Haantjeskunst"
Roger Kockaerts die zich in een vroeger leven wel eens Coqart durfde noemen verraste ons wederom deze week. Hij is dé Belgische specialist van de wondere wereld van de conservatie en restauratie van al wat met fotografie te maken heeft. Geef hem een Misonne, Alexandre, Magritte of Braekman in zijn handen en hij identificeert, determineert de print en legt uit hoe hij ze restaureerde en jij ze moet conserveren. Nu toonde hij ons tijdens een gastcollege aan de Brusselse universiteit fascinerende anonieme portretten afgedrukt op platina-palladium.
Het zijn afdrukken van gevonden glasplaten die hij verleden jaar - op een zonnige morgen - tussen andere glasscherven zag schitteren in een houten kistje op een sluikgestort vuilnishoopje in Brussel. Eerst was hij aangetrokken door hun staat van verval en de mogelijkheid dit rustig te kunnen bestuderen, later kreeg hij de idee ze te recycleren. Hij werd getroffen door hun esthetische waarde en hij nam de voorbije maanden het initiatief ze af te drukken door middel van het platinotypieprocédé om de nadruk te leggen op de paradoxale band tussen veroordeling en sublimatie.
Kockaerts bewijst wederom door deze coup-de-foudre photographique dat de omschrijving van het medium fotografie als frottage zich uit in de theorie dat fotografie - juist door haar realisme - het meest intrinsieke surrealistisch medium is van alle kunsten. Fotografie is uniek als medium omdat het erin geslaagd is te flirten met de realiteitsgebonden gevoelswereld. Deze objets trouvés zijn nu een grondstof voor de meester-printer Kockaerts geworden. Zijn actie is een witwassen van door de oorspronkelijke maker of eigenaar niet langer aanvaarde foto's. Dit is een duivelse bedrijvigheid in het vagevuur van de donkere kamer dat hij verworpen foto's nu binnen het rijk van de 7de hemel van de kunsten binnenbracht in fluwelen beeldtonen met dit heerlijk procédé op luxepapier. Het platinotypieprocédé is toch één van de meest geprezen procédé's uit de fotogeschiedenis, indien je bedenkt dat boeiende fotografen als Irving Penn en Robert Mapplethorpe dit bezigden voor hun meest significante beelden.
Johan Swinnen, december 2005